Guatemala woensdag 23 april
Als ik dit schrijven begin had ik al thuis moeten zijn, helaas zit ik in de Holiday Inn Express in Chicago. De vlucht van Houston naar Chicago had vertraging én een technisch probleem aan de laadruimte, nochtans een gloednieuw toestel. Resultaat, vlucht naar Brussel gemist. En dan begint de miserie. Tot dan is United Airlines een goede maatschappij en problemen - al dan niet technisch - kunnen altijd de kop opsteken, alle begrip. Maar als ze dan voor hun verantwoordelijkheden worden gesteld (lees “zorgen voor informatie en opvang, wat wettelijk verplicht is), dan wordt je geconfronteerd met datgene waar zowat alle bedrijven en overheden in deze wereld in dergelijke situaties zich achter verschuilen, de digitale wereld. Mensen van vlees en bloed bestaan niet meer en als we één ding weten van de digitalisering is dat het niet werkt want “half goed is ook al goed” is hun motto. Na lang sukkelen krijgen we een hotel toegewezen en meal vouchers die we kunnen gebruiken in het restaurant van het hotel (2 vouchers van elk 15 dollar, weet dat ik gisteren één pint van 20 dollar heb gedronken 😳). Nu het restaurant waarvan sprake blijkt een vendingmachine te zijn met wat cups met noodles, candybars en chips, jawel beste lezers that’s all. Nu aan het ontbijt waar meer keuze is maar wel the American way. NIKS vers, ALLES vet en gesuikerd, ALLES in plastic, geen wonder dat 80% van de Amerikanen er nou niet bepaald strak uitziet en hier hou ik het bewust beleefd om niet de ganse woke wereld over me heen te krijgen. Het is ook ongelooflijk met welke mensen je hier geconfronteerd wordt; de hersenloze soort. Deze lijkt zich in de VS al danig te hebben verspreid, dat merken we ook op de vlucht huiswaarts. Ik zou nu meer details kunnen geven maar wederom vrees ik de toorn des wokers.
Uiteindelijk vrijdagmorgen geland in Brussel en meteen had ik zin om rechtsomkeer te maken; het gedateerde gebouw van de B-gates, 2 van de drie loopbanden defect, ellenlange file bij douane voor niet-EU burgers, maar 4 van de 10 paspoortscans voor EU burgers die werken met ook hier dus onnodig aanschuiven, 6 bestemmingen op één bagageband (de meeste andere waren niet actief) en douaniers die naar mijn mening werden gerecruteerd op basis van het aantal tatoos op hun al niet erg afgetrainde lichamen. Welkom in “Brussels, capital of Europe”. Gelukkig kunnen we aankondigen dat er dinsdag opnieuw een nationale stakingsdag is.
Glad to be home?
