Sri Lanka February 2026 dag 2

Amai, da pikt opstaan om 4 uur. Om 5u 30 de Pidurangala Rock op, maar niet alleen. Veel jeugd boven op die rots, Gen Z-ers die als halve zombies persé moeten staren naar een zonsopgang zoals je er elke dag kan zien waar ook ter wereld. Thuis interesseert hen dat geen reet en zijn ze voor ‘s middags hunne nest niet uit, maar hier, ho zeg!  Wat je wel bovenop die plateau moet zien is het prachtige panorama op de Lion Rock en de omringende jungle. Dat is mooi. Terug naar het hotel met onze enorm geestige tuktukker met een niet te evenaren schaterlach; zulk een mens maakt meteen je ganse dag goed. Het is warm en vochtig vandaag dus tijd voor de swimming pool, met veel zonneschijn maar ook veel Fransen. In groep - de manier waarop helaas heel wat van onze zuiderburen reizen als het wat verder van huis is - zijn ze niet te harden. Die ratelen maar door over, tja eigenlijk over niets. Als het dreigt stil te vallen beginnen die te lullen over een sujet dat geen mens een hol interesseert, gecombineerd met een gegiechel om God weet wat.  Gelukkig bewegen ze zich meestal ook in groep, zodat je ze makkeliijk kan ontwijken. 

Daarnet even Habarana dorp, niet meer dan een hoofdstraat, te voet verkend en mijn beste noedelgerechtje ooit naar binnen gespeeld. ‘t Was wel spicy, maar gelukkig was er weerom Lion beer om te blussen. Nu is die van ons naar de Spa-Welness van het hotel, niet meer dan een aanslag op je bankrekening dus. Maar anderhalf uur op mijn gemak aan het zwembad met wat Lionnekes, zonder haar gezaag, zonder Gen Z-ers en zonder Fransen, DAT is pas echt verlof.